⭕ නිරෝධායන බුබුළ

නිරෝධායන බුබුල

BY KUSHAN PRABODHA

මොනරාගල, නිල්ගල වනපෙතේ මිනිස් පහස නොලද අඳුරුතම කෙළවරක පිහිටි 'මකරගල' භූගත දෝනාව තුළ රජයමින් තිබුණේ හුස්ම හිරකරවන සුළු නිහඬතාවයකි. පොළොව මට්ටමෙන් මීටර් අටසීයක් පමණ ගැඹුරින් පිහිටි ඒ ස්වාභාවික හුණුගල් කුටිය තුළ, අධි-සංවේදී SQUID (Superconducting Quantum Interference Device) චුම්භකමාන සහ ලේසර් සිසිලන උපකරණවලින් නිකුත් වන ඒකාකාරී ශබ්දය පමණක් රැව් දුන්නේය. මහාචාර්ය ප්‍රබෝධ සිය නළලෙන් රූරා වැටෙන දහදිය බිඳුවක් පිසදමමින්, තමා ඉදිරියේ වූ මොනිටරයේ දිස්වන දත්ත සමුදාය දෙස විමසිලිමත්ව බලා සිටියේය.

තිරයේ වම්පසින් දිස්වූයේ මෑතකදී කළුතර පැත්තේ නටබුන් වූ පුරාණ දේවාලයක ගර්භගෘහයට යටින් සොයාගත්, පෘථිවියට අයත් නොවන 'විදේශීය පදාර්ථයකින්' (Exotic matter) නිමවා තිබූ කුඩා ලෝහ තහඩුවක ස්කෑන් ඡායාරූපයකි. එහි කොටා තිබුණේ සාමාන්‍ය මන්ත්‍ර ගුරුකම් වලදී භාවිත වන යන්ත්‍රයක් නොවේ; එය නවීන විද්‍යාවේ එන අතිරේක මානයන් නිරූපණය කරන 'කැලබි-යාව් බහුවිධවල' (Calabi-Yau Manifolds) සංකීර්ණ ජ්‍යාමිතික ස්ථල විද්‍යාව (Topology) දශමයකදු වෙනසක් නොමැතිව නිරූපණය කළ ද්විමාන සිතියමකි.

ප්‍රබෝධගේ පර්යේෂණයේ හරය වූයේ මෙයයි: පුරාණ යන්ත්‍ර සහ මන්ත්‍ර යනු මිථ්‍යාවක් නොවේ, ඒවා අතිශය දියුණු, මිනිස්-නොවන (හෝ ප්‍රාග්-මානව) ශිෂ්ටාචාරයක් විසින් පෘථිවිය වටා නිර්මාණය කළ ක්වොන්ටම් නිරෝධායන ක්ෂේත්‍රයක (Quantum Quarantine Field) බිඳ වැටුණු සටහන් ය. ඒ අනුව 'යක්කු' යනු නිරයට වී සිටින ආත්ම නොව, අපගේ ත්‍රිමාණ සීමාවෙන් පිටත බහු-මානීය අවකාශයේ (Bulk) සැරිසරන, ස්වාභාවිකවම එන්ට්‍රොපිය (තාප ගතික අක්‍රමිකතාව) වේගවත් කරන පරපෝෂිත ජීවී විශේෂයකි. යන්ත්‍ර කොටා ඇත්තේ ඔවුන් පලවා හැරීමට නොව, ඔවුන්ගෙන් අපව වෙන් කරන ඒ මහා බාධකයේ ස්ථලක හැඩය (Topological Shape) සිහිපත් කිරීමටයි.

"චුම්භක ක්ෂේත්‍ර නාභිගත කිරීම සියයට අනූවයි... මයික්‍රෝවේව් අනුනාදකය (Microwave Resonator) සක්‍රීයයි..." ප්‍රබෝධ තමාටම මුමුණා ගත්තේය.

ඔහුගේ අරමුණ වූයේ ගුහාව තුළ කළු කුහරයක් වැනි භෞතිකව කළ නොහැකි දෙයක් නිර්මාණය කිරීම නොවේ. ඔහු උත්සාහ කළේ ඒ අද්භූත ලෝහ තහඩුවේ පරමාණුක ව්‍යුහය, ඉතා නිශ්චිත විද්‍යුත් චුම්භක සංඛ්‍යාතයකින් (Electromagnetic Frequency) උත්තේජනය කිරීමටයි. එය හරියට නිසි සංඛ්‍යාතය ලබා දී වීදුරුවක් පුපුරුවා හරින්නාක් මෙන්, අවකාශ-කාල පටලයේ ඇති ස්ථලක දෝෂයක් (Topological Defect) තාවකාලිකව විවෘත කිරීමකි.

ඔහු යතුරුපුවරුවේ ක්‍රියාත්මක කිරීමේ බොත්තම එබීය. කුටිය මැද වූ රික්තක කුටීරය තුළ රඳවා තිබූ පැරණි ලෝහ තහඩුව වෙත අධි-තීව්‍ර විද්‍යුත් චුම්භක ස්පන්දනයක් මුදා හැරිණි.

හිටිහැටියේම දෝනාවේ උෂ්ණත්වය අංශක දහයකින් පමණ පහත වැටුණි. සංවේදක පද්ධති එකවරම නාද වන්නට වූයේ කාමරය තුළ තාප ගතික නීති උඩුයටිකුරු වෙමින් පවතින බව පෙන්වමිනි. කුටීරය තුළ වූ අවකාශය හරියටම රත් වූ වාතය මෙන් විකෘති වී, වර්ණාවලියෙන් තොර අළු පැහැති හිඩැසක් නිර්මාණය විය. කිසිදු ශබ්දයකින් තොරව, ලෝහ තහඩුව ද්‍රව වී වාෂ්ප වී ගියේ එයට මුදාහල ශක්තිය නිසා නොව, ඒ විවෘත වූ හිඩැස හරහා කාන්දු වූ අතිමහත් එන්ට්‍රොපික බලපෑම නිසාවෙනි.

ඒ අන්වීක්ෂීය ත්‍රිමාණ සිදුරෙන් ප්‍රබෝධගේ ලෝකයට රිංගා ගත්තේ යක්ෂයෙකුගේ භෞතික ශරීරයක් නොවේ; එය ත්‍රිමානයට පරිවර්තනය වෙමින් පැවති මාන එකොළහක ජ්‍යාමිතික සෙවනැල්ලකි. එය දෙස බැලූ ක්ෂණයකින්, අසල වූ ලෝහමය උපකරණ තත්පර කිහිපයක් ඇතුළත මළකඩ කා දිරාපත් වී ගියේය. රික්තක කුටීරයේ වීදුරු, වසර දහස් ගණනක් පරණ වූවාක් මෙන් බොඳ වී පුපුරා ගියේය.

♦ ♦ ♦

ප්‍රබෝධගේ සිරුර ගල් ගැසිණි. ජනප්‍රවාදයේ සුසාන භූමිවලට අරක්ගත්, කුණු වූ මස් ගඳ වහනය වන, මරණයේ අධිපතියා වූ 'මහසෝනා' නම් සංකල්පය මිනිසාගේ ප්‍රාථමික මොළයට නිර්මාණය වූයේ කෙසේදැයි දැන් ඔහුට පසක් වෙමින් තිබුණි. එය කිසිදිනෙක රාක්ෂයෙකු නොවීය. එය හුදෙක් බහු-මානීය සත්වයෙකු අපගේ ලෝකයට කාන්දු වූ විට, අවට ඇති සියලුම ද්‍රව්‍ය ක්ෂණිකව දිරාපත් කරමින් ඇතිකරන අතිමහත් තාපගතික ක්ෂය වීම (Thermodynamic Decay) පිළිබඳව ප්‍රාථමික මිනිසාගේ අර්ථකථනයයි.

ඒ ජ්‍යාමිතික විකෘතියෙන් කිසිදු හඬක් පිටනොවීය. එයට මිනිස් භාෂාවන් කතා කිරීමේ අවශ්‍යතාවක් හෝ හැකියාවක් නොවීය. එහෙත්, එය දෙස බැලීමම ප්‍රබෝධගේ මධ්‍යම ස්නායු පද්ධතියට දරාගත නොහැකි විනාශයක් ගෙන ආවේය. මාන තුනකට පමණක් පරිනාමය වී තිබූ ඔහුගේ දෘශ්‍ය බාහිකය (Visual Cortex), මේ යුක්ලීඩියානු නොවන (Non-Euclidean), තමා තුළටම නැවෙන අනන්ත හැඩතල ග්‍රහණය කරගැනීමට උත්සාහ කර අසාර්ථක විය.

ප්‍රබෝධගේ ඇස්වලින් රුධිරය කාන්දු වන්නට පටන් ගත්තේ මොළයේ සියුම් රුධිර නාලිකා එකින් එක පුපුරා යාම නිසාවෙනි. දරාගත නොහැකි ඉරුවාරදයක් ඔහුගේ හිස්කබල දෙබෑ කරමින් පැනනැගිණි. ඔහුගේ ස්නායු සෛල එකිනෙක ගැටෙමින් විනාශ වීමට පෙර, ඒ අවුල් සහගත දත්ත ප්‍රවාහය තුළින් ඔහුගේ මොළය අවසන් රටාව ගලපා ගත්තේය. එය වචන නොව, භයංකර අවබෝධයකි.

අප විශ්වය යැයි සිතා සිටින්නේ අනන්තයක් නොවේ. එය මේ ආගන්තුක, එන්ට්‍රොපිය පෝෂණය කරගන්නා බහු-මානීය විලෝපිකයන්ගෙන් පිරුණු මහා සාගරයක් මැද, අතිශය දියුණු අතීත බුද්ධියක් විසින් මානව වර්ගයා ආරක්ෂා කරනු වස් නිර්මාණය කළ කුඩා, තාවකාලික ක්වොන්ටම් බුබුලක් පමණි...

පුරාණ යන්ත්‍ර සහ මන්ත්‍ර යනු ඒ බුබුලේ බාධකය දුර්වල වූ විට එය යළි මුද්‍රා තැබීමට භාවිතා කළ තාක්ෂණික මෙවලම්වල අනුරූ ය. එහෙත් අද, විද්‍යාව යැයි සිතා ඔහු කළේ ඒ ආරක්ෂිත මුද්‍රාවක එක් යතුරු සිදුරක් තම දෑතින්ම බිඳ දැමීමයි.

ප්‍රබෝධට කෑගැසීමට අවකාශයක් නොවීය. ඔහුගේ මොළයට ගලා ආ දත්ත ප්‍රමාණය දරාගත නොහැකිව, අකුණු සැර වැදුණු පරිගණකයක් මෙන් ඔහුගේ විඥානය ක්ෂණිකව අක්‍රිය වී ගියේය. ඔහු ලේ පෙරාගෙන කුටියේ බිමට ඇද වැටෙත්ම, නාභිගත කර තිබූ විද්‍යුත් චුම්භක ක්ෂේත්‍රය අඩපණ විය.

ප්‍රමාණවත් ශක්තියක් නොමැති වූ බැවින්, අවකාශයේ ස්ථලක දෝෂය යළිත් තමා විසින්ම වැසී ගොස් කුටිය තුළ නිහඬතාවය රජයන්නට විය. මකරගල දෝනාව තුළ දැන් ඉතිරිව ඇත්තේ දිරාපත් වූ යකඩ ගොඩක් සහ ප්‍රබෝධගේ අප්‍රාණික සිරුර පමණි. කෙසේ වෙතත්, ඒ තත්පර කිහිපයේ කාන්දුවෙන්, ලෝකය වටා ඇති මහා නිරෝධායන බුබුලේ තවත් එක් සියුම් ඉරිතැලීමක් සිදුවී අවසන්‍ ය. බාහිර අන්ධකාරයේ සිටිනා අසංඛ්‍යාත දෑස්, දැන් ඒ ඉරිතැලීම දෙස බලා සිටී.

Kushan prabodha liyanapathirana